تصویر/ آسمانخراشی شبیه «شلوار»

ساختمان مرکزی CCTV که توسط شرکت معماری OMA طراحی شد، یکی از مهم‌ترین و برجسته‌ترین ساختمان‌های سال ۲۰۱۲ بود که همچنان به‌عنوان نمادی از رشد سریع ساخت‌وساز در چین شناخته می‌شود. این آسمان‌خراش یکی از اولین پروژه‌های برجسته‌ای بود که توسط معماران برجسته اروپایی در چین طراحی شد،

به گزارش اقتصاد ایران، وبسایت معماری Dezeen اخیرا به انتشار مقالاتی دربارۀ مهم‌ترین و بهترین ساختمان‌های جهان در قرن بیست و یکم پرداخته است. یک آسمان‌خراش منحصر‌به‌فرد چینی ساختمانی است که این وبسایت آن را به عنوان مهم‌ترین پروژه معماری سال ۲۰۱۲ معرفی کرده است.

ساختمان مرکزی CCTV که توسط شرکت معماری OMA طراحی شد، یکی از مهم‌ترین و برجسته‌ترین ساختمان‌های سال ۲۰۱۲ بود که همچنان به‌عنوان نمادی از رشد سریع ساخت‌وساز در چین شناخته می‌شود.

این آسمان‌خراش یکی از اولین پروژه‌های برجسته‌ای بود که توسط معماران برجسته اروپایی در چین طراحی شد، درست در زمانی که این کشور در حال معرفی خود به‌عنوان یک قدرت اقتصادی و ساختمانی جهانی بود.

این ساختمان به دلیل شکل خاص و منحصر‌به‌فرد خود، توسط مردم محلی «شلوار بزرگ» نامیده شد و از سوی برخی منتقدان به‌عنوان «بزرگ‌ترین اثر معماری ساخته‌شده در این قرن» تحسین شد. این آسمان‌خراش به سرعت توجه جهانیان را به خود جلب کرد و به نمادی از شهر پکن تبدیل شد.

ساختمان مرکزی CCTV از فولاد و شیشه ساخته شده و دفاتر مرکزی و امکانات تولید تلویزیون دولتی چین را در خود جای داده است. طراحی آن با شکل حلقه‌ای و زاویه‌دار، بسیار نوآورانه و غیرمعمول بود. اگرچه این ساختمان به‌طور رسمی در سال ۲۰۱۲ افتتاح شد، اما نمای آن پیش از المپیک تابستانی ۲۰۰۸ تکمیل شده بود؛ یعنی همان زمانی که تمام جهان به پکن چشم دوخته بود.

این ساختمان بخشی از نسل جدیدی از سازه‌های برجسته و غیرمعمول بود که همزمان با رشد سریع چین به‌عنوان یک قدرت جهانی شکل گرفتند. این آسمان‌خراش دارای دو برج مایل است که در طبقات بالایی با پلی به طول ۷۵ متر به هم متصل می‌شوند. این طراحی، قالب سنتی آسمان‌خراش‌ها را به چالش می‌کشد. ساختمان توسط رِم کولهاس، یکی از بنیان‌گذاران OMA طراحی شده است.

وقتی طرح این ساختمان در سال ۲۰۰۳ رونمایی شد، برخی آن را به دلیل پل معلق و ساختار پیچیده‌اش مورد انتقاد قرار دادند، به‌ویژه با توجه به زلزله‌خیز بودن پکن. برخی نیز از این که یک معمار خارجی چنین پروژه مهمی را طراحی کرده انتقاد کردند.

کولهاس، اما بر این باور بود که طراحی حلقه‌ای ساختمان بر اساس سنت فرهنگی جمع‌گرایی چینی است و هدف آن تقویت حس همبستگی و ارتباط بین کارکنان است، نه جدا کردن آنها در دو برج جداگانه.

اما با افتتاح رسمی در سال ۲۰۱۲، این ساختمان با تحسین گسترده مواجه شد و منتقد معماری نیویورک تایمز، نیکولای اوروسوف، آن را به‌عنوان «بزرگ‌ترین اثر معماری ساخته‌شده در این قرن» توصیف کرد. او این ساختمان را «یکی از جذاب‌ترین و قدرتمندترین آثاری که در عمر خود دیده» نامید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا